بعد از اين دعا ، مىخوانى دعاى امام حسين عليه السّلام را ، و اين اخرين دعاى آن حضرت است در روزى كه دشمنانش فزونى گرفتند ، يعنى روز عاشورا خدايا تو بلندمرتبه و بزرگ جبروتى و در عذاب بس يختگيرى ، از آفريدگان بىنيازى ، كبريايىات فراگير است ، بر هرچه مىخواهى توانايى ، رحمتت به بندگان نزديك است ، وعده‌ات راست ، نعمتت كامل ، و آزمونت نيكوست ، هنگامىكه خوانده شوى بسيار نزديكى ، به آنچه آفريدى احاطه دارى ، براى آن‌كه توبه كند پذيراى توبه‌اى ، بر هرچه اراده كنى توانايى ، و آنچه را بجويى به دست آورى ، هرگاه سپاس شوى ، سپاس‌پذيرى ، و هرگاه ياد شوى ياد كنى ، از سر نياز تو را مىخوانم ، و با احتياج به سوى تو ميل مىكنم ، و بيمناك به جانب تو پناه مىآورم و غمگين به درگاهت گريه مىكنم ، و در كمال ناتوانى از تو كمك مىخواهم ، و براى كفايت امورم بر تو توكّل مىنمايم ، بين ما و بين قوم ما [ به‌حق ] داورى كن كه آنان ما را فريفتند ، و به ما نيرنگ زدند و از يارى ما دست كشيدند ، و با ما بىوفايى نمودند و ما را كشتند ، و حال آنكه ما عترت پيامبر تو ، و فرزند محبوب تو محمّد بن عبد اللّه هستيم ، آن‌كه او را به رسالت برگزيدى ، و بر وحى خود امين قرار دادى ، در كار ما گشايش و راه رهايى از مشكل قرار ده ، به مهرت اى مهربان‌ترين مهربانان . ابن عياش گفت : از حسين بن على بن سفيان بزوفرى شنيدم ، كه مىگفت : امام صادق عليه السّلام اين دعا را ، در اين روز مىخواند و نيز فرمود اين دعا از دعاهاى روز سوم شعبان ، روز ولادت امام حسين عليه السّلام است . شب سيزدهم : اوّل ليالى بيض [ شبهاى روشن كه عبارتند از شبهاى سيزدهم ، چهاردهم و پانزدهم ] است ، و كيفيت نماز شب سيزدهم و دو شب بعد در اعمال ماه رجب [ صفحهء 238 ] بيان شد .